Otto Fruhner

Otto Fruhner urodził się 6 września 1893 roku w Brzegu. Służbę w niemieckim lotnictwie rozpoczął w listopadzie 1914 roku jako mechanik. Po ukończeniu szkoły pilotażu w 1915 roku został pilotem w Feldflieger-Abteilung 51 i służył na froncie wschodnim. W lipcu 1917 roku, na własną prośbę, przeniósł się do eskadry myśliwskiej Jasta 26. W czasie I wojny światowej odniósł 27 zwycięstw powietrznych.

W czerwcu 1918 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi Wojskowej, został awansowany na oficera i przedstawiony do odznaczenia Pour le Mérite, którego ostatecznie nie otrzymał. We wrześniu 1918 roku, po zderzeniu w powietrzu z samolotem Camel, został ranny i wylądował na spadochronie. Z powodu obrażeń nie wrócił już do służby w czasie wojny. Po utworzeniu Luftwaffe w 1935 roku rozpoczął w niej służbę w randze majora. Kierował szkołą lotniczą w Ludwigslust, a później dowodził szkołami lotniczymi, dochodząc do stopnia generała. W kwietniu 1945 roku trafił do niewoli amerykańskiej, z której zwolniono go w 1947 roku. Zmarł 19 czerwca 1965 roku w Villach.

Na podstawie artykułu „Otto Fruhner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.